Çarşamba, Mayıs 24, 2017

Bu şarkı ilk çıktığında ne güzel hafif ama etkili bir yakarış olmuş, art arda 100 kez dinleyeyim de 100 kat daha fazla seveyim ve özleyeyim diye düşünmüştüm, milattan önceymiş gibi geliyor şimdi o anlar, bu kısım güzel de şarkıyı silemiyoruz ki yeryüzünden. Üstelik çok kötü şarkı. Şu an sadece ilk 2 saniyesini falan seviyorum, girişi güzel geliyor bir tek. Sözleri de saçma sapan. O zaman neden dinliyorum, aslında çok açık, o beni çok özlediğim için. Çok uzun zamandır özlüyorum onu ama elimden bir şey gelmiyor, ne yazık ki bundan sonra da gelmesi olasılık dahilinde değil. Sana bu şarkı aracılığıyla diyebileceğim tek şey şu, keşke hayatının en azından o bölümünü başka bir yöne doğru yaşasaydın, tek başına geçirsen bile olurdu, o zaman en azından kendini severdin. Bir ekşi sözlük başlığında biri diyordu ki; "kendini sev. çok sev. daha çok sev. bir narsist olana kadar bunu yapmaya devam et. başına ne gelecekse kendini sevmemekten gelecek. bunu yapmak için 22 yaşını bekleme, bir 22 şubatı ya da 22 ağustosu da." Ben bu cümleleri hiç unutamıyorum. Hayattaki en önemli şey çünkü bu. Keşke her şey bittikten sonra değil de daha önceleri anlasaydım.

Şu an eskiden çok dinlediğim şarkıları tek tek bulmaya + tekrar dinlemeye çalışıyorum nedense. Ben bu şarkıların bazılarını dinlerken sokakta yürüyor olsam bile içten gülümsüyordum, bazılarını dinlerken de çok ağlıyordum, şu an hiçbir şey hissetmiyorum, çok şey ifade ediyorlar hala ama his yok içimde. Yıllar önce bugün ne yapıyordum, ne dinliyordum, nereye gidiyordum, ne hissediyordum onu çok merak ediyorum örneğin şimdi de. Keşke günlük tutsaymışım. Bunu sürekli diyorum ama şu anda da günlük tutmuyorum, şimdi hiçbir şey yaşamadığımdan tutmuyorum sanırım ama o günlerde de başıma iyi/kötü/tanımlanamayan herhangi bir şey gelmeyeceğini düşündüğüm için tutmuyordum. 

O yazın üzerinden tam 7 yaz geçmiş oldu bu sırada da. Üzgünüm, özlüyorum. 

0 uruk-hai öldürdü: