Pazartesi, Ocak 11, 2016

Sessizlik

"Kitap yazarak insanları kurtarmalıyım!" günleri nihayet geride kaldı. Nihayet diyorum çünkü uzun zamandır beynimde iki kişi bu konu üzerine konuşup duruyordu, artık seslerini kestiler. Resimdeki sözler Jessica Jones'a ait ve ben ona tüm kalbimle katılıyorum. İnsanlar kurtarılmayı hak etmedi, etmiyor, etmeyecek. İnsanların canı cehenneme.

"Sen kimsin ki insanları kitap yazarak kurtaracaktın ki zaten?" dediğinizi duyar gibiyim. Belki size çok şaşırtıcı ve incitici gelecek ama ne yazık ki söylemeliyim: Bu konuda ne dediğiniz umurumda değil. Aslında umurumda olan çok az şey var zaten.

11 yaşımdayken kendi kitaplarımı imzalamak istemiştim, bunu başardım. Doğduğum ve büyüdüğüm ülkede öyle insanlar kendilerine yazar diyor ki, benim demem hiç abes değil, dolayısıyla yazar da oldum. Hiçbir zaman çok iyi yazıyorum, harika bir yazarım demedim, demeyeceğim de. Hep daha iyisini yazmak istedim, daha yaratıcı olabileceğime inandım, bu yüzden yazarlık kursuna gittim, sonra yaratıcı yazarlık master'ı yaptım. Ne öğrenirsem, kendime ne katarsam kar dedim. Bir şeyler yaptım işte. Ama asla bir yazar olarak yeterli bulmayacağım kendimi. Çünkü hep bir üst basamağa gözümü dikmiş olacağım. 

Bir de kötü haberim var: Hala dünyaya yazmak için geldiğime inanıyorum. Ünlü biri, eğer yazmak için doğduğunuzu düşünüyorsanız muhtemelen haklısınızdır gibi bir şey demişti, kim olduğunu hatırlayamıyorum şimdi. Katılıyorum.

1. Elfçe isimlerden vazgeçmiyorum.
2. Eskisi kadar hevesli olmasam da yazmaya ufak ufak devam ediyorum.
3. Kimseye aldırmıyorum.
4. Kimseyi mutlu etmek zorunda olmadığımdan eminim.
5. Bir kez daha, insanların canı cehenneme.