Pazartesi, Temmuz 09, 2012

30 Ocak'tan 3 Temmuz'a kadar benimle beraber yaşayan güzel sevgilim; kitabım.

Haziran 2009'dan beri aklımda şekillenen bir roman olduğundan bahsetmiştim, 30 Ocak 2012'de iki satırlık bir cümleden yola çıkarak boş bir word sayfasına birkaç sayfa yazmakla başladım sürekli lafını ettiğim kitaba. Aslında hiçbir zaman kalkıp da etrafımdaki tüm insanlara bahsetmedim bundan, yalnızca çok yakınımdaki insanlar biliyordu.

Şubat ayında yaşadığım "görünüşte" kötü bir olaydan sonra birkaç hafta neler olduğunu anlayamadığımdan kitabı yazma işi de sekteye uğradı. Ama her kötü olayda iyi bir yan da vardır ya hani, o zamanlar bunu çok iyi anlayamamış olsam da 16 şubat hadisesi hayatımı kurtardı. "Hiç bu kadar yazmamıştım. Artık özgürüm."

Kör topal ilerliyordum, oda arkadaşımın hediye ettiği güzel bir defterim vardı, kitapla ilgili küçük notları hep o deftere yazıyordum ve her ne olursa olsun kitapla iletişimimin asla kopmaması için elimden geleni yapıyordum. Bir otobüste miyim, boş vaktim mi var, hemen kitabı düşünmeye başlıyordum, ders arasında mıyım, yapacak bir şeyim mi yok, hemen defterimi ve kalemimi çıkarıp bir şeyler yazıyordum. Aklımda hep o vardı. Her sabah uyandığımda ve her gece başımı yastığa koyduğumda aklımda kitabım oluyordu.

Sonra öyle bir mayıs ayı geldi çattı ki, şimdi bahsedeceğim dönemin tam olarak nasıl başladığını hatırlamıyorum ama kitabın bu kadar çabuk bitmesinin sebebi kesinlikle o dönemin başlangıcı. Havalar iyice ısınınca bütün akşamı yurtta geçirdiğim zamanlar saat 11'de sanki birileri dürtüyormuş gibi bloğun önündeki merdivenlere oturup cep telefonumun mesaj kısmına yazıyordum her şeyi. Sonra yukarı çıkıp bilgisayara geçiriyor, böylece yazdıklarımı en azından bir kez kontrol etmiş oluyordum. Zaman geçtikçe telefon yetersiz olmaya başladı, artık defterim ve kalemimle iniyordum aşağı, tabii kulağımda mp3 player'ım asla eksik olmuyordu, şarkılarım olmasa tek satır bile yazamazdım zaten. Bu şekilde her gece en az iki sayfa yazmaya başladım, sırf bu yüzden dışarı çıkmıyordum. Benim bu gece yazmalarım bir buçuk ay kadar sürdü. Bu süre içinde yazma konusunda denk gittiğim, roman atölyesinden arkadaşım Serapla sürekli telefonda konuşuyorduk, onunla konuşmak bana enerji veriyor ve motivasyon sağlıyordu.

Bir gün Serap arayıp "benim kitap bitti" dedi. Ne yapacağımı, nasıl tepki vereceğimi şaşırdım; o kadar mutlu oldum ki, ne tarz bir mutluluk olduğunu anlatmak çok zor. O gün benim için kendi kitabımı bitirmek çok uzakmış gibi geliyordu ama tam bir hafta sonra Serap'ı arayıp "bitti" diyen bendim. İkimiz de o kadar heyecanlıydık ki, telefonda sürekli gülüyor ve "inanılmaz bi şey bu!" deyip duruyorduk. Elbette hocalarımız bizim kadar heyecanlı değillerdi, sonuçta onlar gayet deneyimli yazarlardı zaten. Ama bizim ilk kitabımızdı! Ve birbirimizi ancak biz anlayabilirdik.

Şu an nerede bulunduğumuzu söyleyeyim: Kitabın bitmiş halini Gündüz hocama gönderdim, o okuduktan sonra ayrıntılı bir görüşme yapacağız. Sonrasını ben de bilmiyorum, keşke bilsem, ya da bilmesem daha güzel, her şey sürpriz olsun, hiç yaşamadığım bir şey yaşıyorum ne de olsa, bilmeyeyim bir sonraki kısmı, ne olur ki.

6 uruk-hai öldürdü:

delimanyaa dedi ki...

Sonunda beklenen gerçekleşiyor mu!? Ben de aldım o defterden de kurşun kalemle yazınca silik görünüyor.

Hayat_Erkegi dedi ki...

dilerim her şey gönlünce olur.

Moiraine. dedi ki...

Tek heyecanlı olan sen değilsin Sam emin ol! :) Bunu söylemek bana düşer mi bilmiyorum ama seninle ne kadar gurur duyduğumu anlatamam. Her şey gönlünce olsun güzel arkadaşım benim :)

EvA dedi ki...

bitti
sonunda demeyeceğim herkes gibi
sadece çok mutluyum bende yakın bir arkadaşın falan değilim sık sık yazılarını okuyan bir blogger komşusuyum sadece. senin gibi yazmak isteyen senin yazdıklarını kendine ışık tutan bir küçük kız . Ve sen bana yazabileceğim konusunda farkında olmadan hep umut verdin. Seni çok sevdim ben hiçbir zaman yorumlarımı güzel yazılarına yakıştıramadım. Aşamalarını az buçuk izleyebildiğimiz heyecanla beklediğimiz o kitap bitti işte .
Artık çıkması ve okunması çok çok okunması fazla okunması çok sevilmesi defalarda okunması insanlar için vazgeçilmez olması ve yeni kitaplar yazmanı yürekten diliyorum. Ve kötü geçirdiğim şu günlerde bile kitabını okumak için sabırsızlanıyorum

Seni seviyorum :))

Summer dedi ki...

o deftere bayıldım ve senin adına da çok sevindim! :) umarım işler yolunda gider

Sam dedi ki...

hepinize çok teşekkür ederim,

ve EvA; bilgisayar başına oturup birkaç saatte çiziktirdiğim ve genelde beğenmediğim yazıların sana umut vermesi ve ışık tutmasına çok sevindim. yazmakla yapmak istediğim bu işte, benim gibilere ulaşmak ve en azından kötü bi günde o insanların gülümsemesini sağlamak. inşallah her şey yolunda gider ve sonra yine buralarda yorumlarınızı okurum :)