Cumartesi, Mart 10, 2012

Aslında bir konu var.

Aylardan mart.
Havada oksijen yerine melankoli gezerken, dün akşam anlattıklarımın hepsini ve ekstra olarak alakasız yerlerde alakasız şekillerde bahsettiğim küçük anıları dinleyip sonra içinde "sandalye" geçen çok güzel bir şey anlatan, ve şu an ateşler içinde uyuyan arkadaşımın evinde, karanlıkta oturmuş bunları yazıyorum.
Sabahtan beri başım hiç hız kesmeden ağrıyor.
Bazen Beatles bile insanın yanında olamıyor.
Birileri var, birileri anlatsana diyor gecenin bu saatinde.
Birileri yaz, birileri kış, ama bilmiyorsunuz başka birileri de sonbahar.
Üçgen gezegenler, meşru cinayetler.
BAM!

2 uruk-hai öldürdü:

EvA ♫ dedi ki...

Yazarlık bir insanın içinde vardır. doğar büyür ama asla ölmez.
Senin ki en güzel çağlarını yaşıyor.
harikasın

Sam dedi ki...

bu yoruma nasıl sevindim anlatamam. çok teşekkür ederim, canımsın.